Makalede, İkinci Dünya Savaşı sonrası oluşturulan küresel sistemin günümüzde sıkıntılı bir dönemden geçtiği vurgulanmaktadır. Sistemin, çatışmaları körükleyerek refah, barış ve istikrar gibi önemli kavramları geri plana attığı belirtilmektedir.
Yazar, 1990’lardan bu yana dünyanın barış ve istikrar açısından zorlu bir süreç yaşadığına dikkat çekmekte ve bu sürecin bölgesel ve küresel işbirliklerini güçlendirmeyi ve uluslararası aktörlerin daha etkin rol almasını gerektirdiğini vurgulamaktadır.
G7’nin uluslararası alanda özgürlük, demokrasi ve insan haklarını destekleme iddiasıyla faaliyet gösterdiği ancak günümüzde yaşanan uluslararası krizlerin bu iddiası sorgulandığı ifade edilmektedir. G7’nin aldığı kararların uluslararası alanda ne kadar etkili olduğu tartışma konusudur.
Yazar, uluslararası aktörlerin kriz ve çatışmalardaki işlevsizliğini vurgulayarak Türkiye’nin küresel barış çabalarına verdiği önemi vurgulamaktadır. Türkiye’nin Rusya-Ukrayna savaşı gibi sorunlara arabuluculuk yaparak ve diğer uluslararası konularda yapıcı rol üstlenerek barışa katkı sağladığı belirtilmektedir.
Makalede, mevcut uluslararası sistemin çözümsüzlüğüne dikkat çekilerek yeni bir sistemin inşasının gerekliliği vurgulanmaktadır. Güçlünün korunduğu değil, haklı ve mazlumun savunulduğu bir sistem oluşturulması gerektiği üzerinde durulmaktadır. Uluslararası toplumun daha etkili ve adil bir dünya için işbirliği içinde olması gerektiği ifade edilmektedir.
Yorum Yap